facebook
newsletter

Zapisz się do Newslettera







Aktualnie znajdujesz się na: Strona głównaStrona głównaOsoby dorosłeGRZYBICE
  • W JAKI SPOSÓB ATAKUJĄ DROŻDŻAKI?

    Kilka wieków temu nikt nie słyszał o epidemii chorób spowodowanych przez drożdżaki z rodzaju Candida, która obecnie przetoczyła się przez kraje wysoko uprzemysłowione. Kiedy delikatna równowaga pomiędzy dobrymi bakteriami w ciele a drożdżakami zostanie naruszona, pojawiają się liczne symptomy, począwszy od mniej uciążliwych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak wzdęcia, gazy i zespół nadwrażliwego jelita, aż do poważniejszych, takich jak łuszczyca, zapalenie okrężnicy i choroba Crohna.


    Nadmierny rozwój drożdżaków powoduje uszkodzenia jelit i ma działanie podobne do trucizny. Toksyny wyprodukowane przez drożdżaki natychmiast wchłaniane są przez jelita i zaczynają siać spustoszenie.
    Na przykład drożdżak bielnik biały (Candida Albicans) uwalnia do organizmu ponad 80 różnych trucizn.

    Najbardziej trujące z nich to acetaldehyd i etanol. Np acetaldehyd jest niezwykle trujący dla mózgu, powoduje utratę pamięci, depresję, problemy z koncentracją i chroniczne zmęczenie.


    Dr med. Don Colbert "Usuń toksyny"

     

     

     

    Etapy rozwoju grzybicy


    ETAP I


    Grzybica atakuje jelito grube, co wiąże się z:
    1.    Osłabieniem systemu odpornościowego, 
    2.    Powstaniem osłabionych komórek w tkance jelita grubego, 
    3.    Kiełkowaniem przez to drożdżaków Candida i powstaniem grzybni, zwanej grzybicą jelita grubego 
    4.    Zakażeniem błony śluzowej jelita grubego i przedostaniem się grzybów Candida do krwioobiegu, czego wynikiem jest grzybica ogólnoustrojowa. 


    Na tym etapie istotną rolę pełni system odpornościowy. W pobliżu zakażenia gromadzi się duża ilość białych krwinek i niszczy drobnoustroje, nie dopuszczając do zakażenia całego organizmu.W momencie kiedy nasza immunologia jest osłabiona i doszło już do zaburzenia prawidłowego składu flory bakteryjnej jelit zwanej dysbakteriozą lub dysbiozą, np. w trakcie stosowania terapii antybiotykami, zostają zniszczone bakterie przyjazne dla naszego środowiska i dochodzi do grzybicy ogólnoustrojowej. Obecność przyjaznych drobnoustrojów z grupy Lactobacillus acidophilus i Bifidobacterium bifidum, przywartych do nabłonka jelitowego powoduje, że drożdżaki Candida nie mogą się łatwo do niego przytwierdzić, przeistoczyć w grzyby i wnikać do ściany w głąb jelit, doprowadzając do zakażenia całego organizmu.
    Objawami grzybicy jelita grubego są: wzdęcia, gazy, nieprzyjemny zapach z ust.


    ETAP II


    Grzybica ogólnoustrojowa-przedostanie się drożdżaków do krwi.
    1.    Drożdżaki Candida wykorzystują chwilowe osłabienie organizmu i przedostają się przez wrota zakażenia - najczęściej jelita do krwioobiegu. Z prądem krwi roznoszone są po całym organizmie, gdzie szukają dogodnego miejsca do zakiełkowania i przeistoczenia się w grzyby. 
    2.    Objawami grzybicy uogólnionej są : pleśniawki jamy ustnej, zakażenie układu moczowego, grzybicze zapalenie pochwy, nasilone objawy napięcia przedmiesiączkowego, wysypki skórne i trądzik, alergie: pokarmowe, na kurz, pleśnie, środki chemiczne, skłonność do przeziębień, zapaleń gardła i angin, suchy kaszel, częste zapalenia oskrzeli, przewlekły nieżyt zatok obocznych nosa, zapalenie płuc na tle grzybiczym. 
    3.    Pojawiają się nasilone objawy dodatkowebóle głowy, migreny, bóle mięśni i ścięgien, zespół przewlekłego zmęczenia, grzybica paznokci, łuszczyca, bóle reumatyczne 


    ETAP III


    Rozwój grzybicy ogólnoustrojowej, rozrastanie się w organizmie grzybni i toksyny podtruwające mózg.
    1.    W wyniku dalszego osłabienia organizmu, z drożdżaków kiełkujących w różnych miejscach powstają grzybnie, które emitują silne toksyny uszkadzające i podtruwające mózg. 
    2.    Objawy na tym etapie związane są z ukłądem nerwowym, a dokładniej z psychiką: zaburzenia koncentracji i brak możliwości skupienia uwagi, utrata nabytych zdolności np. gry na instrumentach, nienadążanie za tokiem myśli naszych rozmówców, roztargnienie, zapominalskość, złość, agresja w stosunku do otoczenia, trudności w zapamiętywaniu, zaniki pamięci, myśli o śmierci, głęboka depresja, stany lękowe i nerwowość, fobie, bezsenność, koszmary senne, chrapanie, zaburzenia oddychania, bezdechy
    3.    Z powodu objawów ze sfery psychiki, chorzy najczęściej poddawani są leczeniu psychiatrycznemu, rozpoznawany jako zespół maniakalno-depresyjny, psychozy i schizofrenię.  Powodem takiego stanu są oczywiście emitujące silne toksyny grzyby Candida. 
     


    ETAP IV


    Pojawiają się zaburzenia pracy organów wewnętrznych  i gruczołów wydzielania wewnętrznego oraz toksemia.
    1.    Objawy ze strony przewodu pokarmowego to: wzdęcia, gazy, wymioty, biegunki lub zaparcia, niezdolność do wysiłku fizycznego i psychicznego, wysypki skórne o nasilonym przebiegu. 
    2.    Toksemia organizmu w wyniku zablokowania krwionośnych naczyń włosowatych poprzez dużą ilość drożdży i w konsekwencji: obniżenie temperatury ciała, zimne poty, niemiarowość, przyspieszenie pracy serca (tachykardia), uczucie duszności, przyspieszenie oddychania , napady lęku. 
    3.  Pojawia się radykalny spadek wydolności systemu odpornościowego. Organizm staje się bezbronny i poddany na infekcje wirusowe i bakteryjne. 


    ETAP V


    Pasocznica drożdżakowa, czyli sepsa.
    1.    Zakażenie obejmuje wszystkie narządy wewnętrzne i mimo podjęcia leczenia, polegającego na zniszczeniu grzyba Candida oraz wzmocnieniu sił odpornościowych w większości przypadków kończy się śmiercią.


    Wnioski


    1.    Charakterystycznym etapem w procesie ekspansji grzybów Candida jest drożdżyca jelita grubego, przyczyniająca się do pokonania bariery ochronnej organizmu, jaką jest błona śluzowa przewodu pokarmowego, co umożliwia drożdżakom Candida wniknięcie do krwioobiegu i zakażenie całego ustroju, zapoczątkowując proces zagrzybiania, zwany grzybicą ogólnoustrojową. 
    2.    Drugi wypływa bezpośrednio z pierwszego. Wystąpienie grzybicy w jakimkolwiek miejscu należy uznać za objawy grzybicy ogólnoustrojowej. 
     

     WYKONAJ BADANIE Z KROPLI KRWI

     

     

     


    Podsumowując: miejscowe leczenie objawów grzybicy – bez usunięcia grzybicy ogólnoustrojowej 

     

     

    – jest pozbawione sensu.